Küçük bir kafede çiftlikten sofraya: gerçek maliyeti
Birkaç yıl Time Café & Bar'ı çiftlikten sofraya anlayışıyla işlettim: doğrudan çiftlikten et, meyve ve sebze, adı bilinen bir üreticiden gezen tavuk yumurtası, kokteyl garnitürleri için yenilebilir çiçekler. İşte maliyeti ve tekrar yapar mıydım.
Maliyeti
Dürüstçe: ucuz toptancıların aynı sepet için istediğinin iki katından fazla. Tipik bir haftalık çiftlik teslimatı birkaç yüz £ tutuyordu; yumurta ve ürün için ayrı faturalar geliyordu. Özellikle yenilebilir çiçekler gram başına pahalı ve dayanmıyor.
Yine de neden yaptım
Çünkü gurur duyduğum yemeği servis etmek istedim ve ucuz malzemenin tadı ucuzdu. Bu gerçek bir neden, ama tek başına bir iş planı değil. İşe yaramasını sağlayan şeyler:
- Her yerde söyledim. Menüde, tahtalarda, sosyal medyada: çiftliğin adı, yumurta üreticisinin adı. Köken için iki kat ödeyip kimseye söylemezseniz elinizde sadece daha küçük bir marj kalır.
- Fiyatı ona göre koydum. Çiftlik burgeri 9 £'luk burger değildir. Menüyü basmadan önce gerçek malzeme fiyatlarıyla hesaplayıcıda rakamları çıkarın.
- Garnitürü iki kez kullandım. Yenilebilir çiçekler tabaklara olduğu kadar kokteyllere de gitti; gösteri ve fotoğraflar oradan çıktı.
Tekrar yapar mıydım?
Kısmen. Müşterinin farkı tadıp görebildiği yumurta, et ve garnitürü tutar; kimsenin fark etmediği soğan, patates ve toptan sebze için normal toptancıya dönerdim. Göründüğü yerde premium, görünmediği yerde makul. GP'yi sağlıklı tutan sürüm bu.
Düşünüyorsanız
- Tek bir kategoriyle başlayın, yumurta ya da et; bütün mutfağı değiştirmeden önce müşterinin tepkisine bakın.
- Teslimat günlerini ve minimum siparişi yazılı belirleyin; çiftlik tedarikçileri küçüktür ve kaçırılan ödemeyi büyük toptancılar kadar affetmez.
- Tedarikçi faturalarını alerjen ve izlenebilirlik kayıtları için saklayın; EHO etin nereden geldiğini görmek ister.